„Metale u ludów pierwotnych: Z uwzględnieniem stosunków prehistorycznych” Richarda Andree to publikacja naukowa napisana pod koniec XIX wieku. Praca ta bada zastosowanie i rozwój metali wśród tak zwanych „ludów pierwotnych”, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów etnograficznych i kulturowo-historycznych, poświęcając szczególną uwagę prehistorycznym zagadnieniom metalurgii. Książka wydaje się oferować studium porównawcze różnych regionów spoza europejskich i semickich kręgów kulturowych, badając, jak różne społeczeństwa niezależnie odkrywały, przetwarzały i ceniły metale takie jak żelazo, miedź, cyna i brąz. Początek książki zawiera szczegółową przedmowę i wprowadzenie, w których autor przedstawia motywację stojącą za pracą: potrzebę zebrania i zachowania szybko zanikającej tradycyjnej wiedzy o rodzimej metalurgii w obliczu rosnących wpływów europejskich i industrializacji. Andree uznaje złożoność tematu — wymagającą wkładu z geologii, geografii, etnografii, chemii, prehistorii i lingw