„Die Heiligen der Merowinger” Carla Albrechta Bernoulliego to publikacja historyczna i naukowa napisana pod koniec XIX lub na samym początku XX wieku. Książka analizuje rolę, tradycje i kulturowe znaczenie świętych w okresie Merowingów w historii Franków, koncentrując się na ewolucji hagiografii i ludowych wierzeń religijnych, a nie na rozwoju doktrynalnym. Poprzez krytyczną analizę historyczną Bernoulli bada, jak świętość funkcjonowała zarówno jako pamięć społeczna, jak i siła katalizująca we wczesnośredniowiecznym społeczeństwie, ze szczególnym uwzględnieniem postaci takich jak św. Marcin z Tours. Na początku książki znajduje się przedmowa szczegółowo opisująca podejście metodologiczne autora oraz wyzwania związane z rekonstrukcją ludowej, niedogmatycznej religii Galii Merowingów, kontrastując ją z późniejszymi, bardziej teologicznie rygorystycznymi okresami. Następnie przedstawia zarys organizacji książki, po czym następuje dogłębne studium genezy chrześcijańskiej hagiografii. Począ