"Geschwister Rosenbrock" Diedricha Speckmanna to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja powieści, osadzona w północnoniemieckiej kolonii na wrzosowiskach, śledzi losy osieroconego rodzeństwa Gerda i Leidchen (Adelheid), dorastającego pośród ciężkiej pracy, surowych zwyczajów i zżytego życia sąsiedzkiego. Historia kontrastuje obowiązkową, stateczną naturę Gerda z żywym, silnym temperamentem Leidchen, osadzając ich w kontekście wiejskich napięć, zwłaszcza z synem młynarza Hermannem, oraz pod czujnym okiem starego i nowego nauczyciela. Otwarcie powieści przedstawia zimowy dzień szkolny w Brunsode przerwany wezwaniem Gerda i Leidchen do ich umierającej matki, której ostatnie słowa zobowiązują Gerda do opieki nad siostrą; sąsiadki czuwają, przygotowują ciało, a cała społeczność uczestniczy w pogrzebie w Grünmoor. Przybywa nowy nauczyciel, w scenerii opadów śniegu prowadzi lekcję na wrzosowisku, a mały bunt Leidchen przeciwko jej imieniu (odmawiającej "Adelheid") sygnalizuje jej ducha,