„Sämtliche Werke 17: Onkelchens Traum und andere Humoresken” Fiodora Dostojewskiego to zbiór humorystycznych opowiadań napisanych w połowie XIX wieku. Tom gromadzi utwory komiczne i satyryczne, a „Sen wujaszka” stanowi przewodnik po małomiasteckiej farsie społecznej o statusie, plotkach i matrymonialnych intrygach. Jego główne postacie to dominująca królowa towarzyska Marja Aleksandrowna, jej piękna córka Sina, elokwentny zalotnik Pawel Mosgljakow oraz podupadły książę K., którego przybycie wznieca intrygi i stwarza nowe możliwości. Otwarcie zbioru zawiera krótkie wprowadzenie, które umieszcza pierwsze dwie komiczne opowieści obok późniejszej satyry politycznej, a następnie przechodzi do „Snu wujaszka”. W prowincjonalnym mieście Mordassoff, Marja Aleksandrowna rządzi strachem i taktem, podczas gdy jej uprzejmy, lecz nieużyteczny mąż jest zesłany na posiadłość, a jej sławna córka Sina mierzy się z szeptanymi skandalami. Wybucha sensacja, gdy na wpół zrujnowany książę K. – próżny, nadmiernie umalowany relikt, kontrolowany teraz przez zaradną Stiepanidę Matwiejewną – nagle pojawia się w domu Marii Aleksandrownej po wypadku drogowym, przyprowadzony przez gadatliwego zalotnika Mosgljakowa. Następuje ożywiona scena salonowa: Mosgljakow opowiada o ratunku, Sina z chłodem odrzuca jego oświadczyny, otumaniony książę myli osoby i uroczo peroruje, a Mosgljakow prowokacyjnie sugeruje poślubienie księcia sprytnej wdowie Nastassji – pomysł, który Marja Aleksandrowna stanowczo ucina, gdy rozdział zamykają komiczne dygresje na temat służby, dolegliwości i kuracji wodnych.