„Jak odnalazłem Livingstone’a; Tom pierwszy” autorstwa Henry’ego M. Stanleya to relacja z podróży i eksploracji napisana pod koniec XIX wieku. Opisuje ona napędzaną przez gazetę misję odnalezienia doktora Davida Livingstone’a w Afryce Środkowej, podkreślając logistykę, spotkania kulturowe oraz niebezpieczeństwa związane z organizacją i prowadzeniem ekspedycji z wybrzeża Afryki Wschodniej w głąb lądu. Czytelnicy mogą spodziewać się barwnych reportaży o Zanzibarze, systemach handlu karawanowego i realiach eksploracji, a także o rozwijającym się pościgu za słynnym misjonarzem-odkrywcą. Początek narracji rozpoczyna się od telegramu wzywającego narratora do Paryża, gdzie James Gordon Bennett zleca mu – hojnie finansując przedsięwzięcie – odnalezienie Livingstone’a. Następnie narrator odbywa długą wstępną podróż przez Morze Śródziemne, Bliski Wschód, Kaukaz, Persję i Indie, zanim dotrze na Zanzibar. Tam wyjaśnia swoją terminologię i podejście pierwszoosobowe, a następnie maluje żywy, krytyczny portret społeczeństwa wyspy, handlu, misjonarzy i klimatu, włączając spotkania z konsulem USA i brytyjskim doktorem Johnem Kirkiem, który wątpił, czy Livingstone ucieszyłby się z towarzystwa. Następnie opowieść staje się praktyczna: poznaje lokalne waluty handlowe (tkaniny, koraliki, drut mosiężny) od arabskich kupców, takich jak szejk Haschid, kupuje i improwizuje sprzęt (osły i juki), a także zatrudnia dwóch europejskich pomocników obok doświadczonych afrykańskich askarysów i tragarzy – w tym weteranów Speke’a, takich jak Bombay. Sekcja kończy się w momencie, gdy zaopatrzenie i rekrutacja trwają, a wprowadzony zostaje problem związany z weteranem Mabruki.