„Geschichten” Roberta Walsera to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka oferuje zabawne, liryczne migawki, które łączą ironię, czułość i sny na jawie, z szybkimi przejściami między sztuką, miłością, naturą i życiem miejskim. Powracające postacie to zapatrzeni w siebie poeci, wędrujący paź, ludzie sceny i flâneurzy, wszyscy zawieszeni między iluzją a codziennością. Otwarcie zbioru to sześć miniaturowych utworów – drwiących z samochwalstwa poety, personifikujących pamięć jako kruchą lutnię, inscenizujących pełną napięcia lekcję fortepianu i więżących artystów w ich własnej wyobraźni – po których następuje dłuższa opowieść, w której obdarty mandolinista Szymon zostaje paziem u ponętnej Klary i śmiało stawia czoła jej złowrogiemu mężowi. Następnie pojawiają się dwie przenikliwe bajki: o nędznym „geniuszu”, który przekształca świat, by pozostać bezradnym, oraz o odwróconym świecie społecznych przewrotów, w końcu pochłoniętym przez boską negację. Kolejne szkice krążą między sceną a ulicą: zmęczony klaun przyćmiony przez anielskiego tancerza-chłopca, zbyt idealne „kukiełkowe” miasto uznane za nierealne, zachwycająca kąpiel w małym jeziorze, panoramiczna relacja z pożaru lasu i miejskiego szaleństwa, melancholijny niedzielny spacer po parku oraz kanapowa podróż do Moskwy, która rozpływa się z powrotem w cichym pokoju. Sekwencja zawiera również przerażający pożar teatru ze stoickim wybawcą, zmysłowy monolog Marii Stuart i tętniący życiem „Wieczór komediowy” w teatrze, który kończy się w trakcie sceny.