„Die Anthropophagie” Richarda Andree to studium etnograficzne napisane pod koniec XIX wieku. Analizuje ono nawykowy kanibalizm jako praktykę kulturową – z wyłączeniem przypadków spowodowanych głodem – obejmując prehistorię, źródła klasyczne, europejski folklor i współczesne społeczeństwa na całym świecie. Praca gromadzi dowody, klasyfikuje motywy (zemsta, rytuał, magia, prawo społeczne), przedstawia rozmieszczenie geograficzne i sugeruje stopniowy zanik zjawiska wraz z rozszerzaniem się wpływów europejskich. Wstęp do studium przedstawia jego zakres i metodologię, po czym szybko przechodzi do prezentacji dowodów. Najpierw omawia prehistoryczny kanibalizm na podstawie znalezisk jaskiniowych i ludzkich kości ze śladami cięć (Belgia, Francja, Włochy, Półwysep Iberyjski, Niemcy), cytując uczonych takich jak Spring, Garrigou, Regnault, Piette i innych, aby argumentować za przynajmniej prawdopodobnym spożyciem ceremonialnym lub odżywczym (zwłaszcza mózgu i szpiku). Następnie bada „przeżytki”