„Die Elixiere des Teufels: Nachgelassene Papiere des Bruders Medardus, eines...” E. T. A. Hoffmanna to powieść opublikowana w 1815 roku. Zakonnik kapucyn imieniem Medardus wypija tajemniczy eliksir, niegdyś ofiarowany świętemu Antoniemu przez szatana, co zapoczątkowuje spiralę obsesji i przemocy. Uciekając ze swojego klasztoru, spotyka sobowtóra, uwodzi szlachcianki związane z jego ukrytą przeszłością i popełnia morderstwa. Jego niewiarygodna narracja zaciera granice między snami a rzeczywistością, pozostawiając czytelników w niepewności, czy jego losem kierują siły demoniczne, czy boska opatrzność. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)