„Durchs wilde Kurdistan” Karla Maya to powieść przygodowa napisana pod koniec XIX wieku. Akcja, osadzona wśród kurdyjskich plemion i społeczności jazydów, śledzi europejskiego narratora znanego jako Emir oraz jego lojalnego towarzysza Hadschiego Halefa Omara, gdy poruszają się pośród rytuałów religijnych, polityki plemiennej i narastającego konfliktu z siłami osmańskimi. Historia łączy podróż, intrygę i sprytne taktycznie konfrontacje w surowym, górzystym otoczeniu. Otwarcie powieści umieszcza bohaterów w świętej dolinie Szejka Adiego podczas wielkiego festiwalu jazydów, żywo opisując ryty oświetlone pochodniami, muzykę i symboliczną ceremonię z kogutem, podczas gdy napięcie narasta w związku ze zbliżającym się atakiem osmańskim. Emir, zwiadowca, odkrywa tajemnicze światła, oddział osmańskiej artylerii górskiej i – używając podstępu oraz szybkich jeźdźców – bezkrwawo zdobywa artylerzystów i ich cztery działa, a następnie każe jazydzkim strzelcom ubrać tureckie mundury, by zwabić wroga. Gdy wojska osmańskie pod dowództwem Miralaja Omara Ameda wkraczają do doliny, zostają trafione przez własne, odzyskane działa; Emir na krótko konfrontuje się z wściekłym dowódcą, machając imperialnymi przepustkami podróżnymi, aby uniknąć aresztowania, i cudem unika strzału. Równoległe wątki obejmują zdyscyplinowane przygotowania Alego Beya, ukrytą ewakuację do Idiz, złowrogie rozmowy Pira Kameka o ofierze oraz komiczną brawurę Buluka Eminiego Ifry, kończąc się bitwą, która ma się zaraz nasilić. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)