„Der Witz und seine Beziehung zum Unbewußten” Zygmunta Freuda to studium psychoanalityczne opublikowane w 1905 roku. Freud bada ukryte mechanizmy psychologiczne stojące za dowcipami i humorem, kreśląc paralele między tworzeniem dowcipów a funkcjonowaniem snów i nieświadomego umysłu. Analizuje, w jaki sposób dowcipy pozwalają nam przezwyciężać zahamowania społeczne i zaspokajać wyparte instynkty za pomocą specyficznych technik językowych. Praca ujawnia, co nasz śmiech mówi o myślach i pragnieniach, które tłumimy w życiu codziennym.