„Adolf Schreiber: Ein Musikerschicksal” Maxa Broda to pamiętnik biograficzny napisany na początku XX wieku. Przedstawia on utalentowanego, lecz skromnego kompozytora i kapelmistrza Adolfa Schreibera, zmagającego się z ubóstwem, zwątpieniem w siebie i obojętną machiną świata teatralnego, mimo że jego pieśni ujawniają rzadki, indywidualny głos. Ten portret łączy intymne wspomnienia, krytyczną ocenę i listy, aby pokazać, jak pryncypialny, nadwrażliwy artysta wielokrotnie niweczył własne szanse na uznanie. Początek pamiętnika rozpoczyna się od utonięcia Schreibera w Wannsee i wspomnienia autora o nieudanym publicznym apelu z 1913 roku mającym na celu zapewnienie mu występów. Opisuje skrajną skromność Schreibera i jego autodestrukcyjne zachowania – wrogość wobec pochwał, odrzucanie pomocy – w kontraście do żarliwego orędownictwa narratora za jego pieśniami (szczególnie tymi do tekstów Altenberga) oraz wspomnień ich wspólnej praskiej młodości, wczesnych entuzjazmów muzycznych i żydowskiego p