Niniejsze opracowanie stanowi dogłębną i krytyczną analizę koncepcji strajku generalnego w ramach myśli socjalistycznej. Autor bada definicje oraz warunki niezbędne do powodzenia takiego ruchu, jednocześnie odróżniając jego legalne zastosowania od potencjalnego, ukrytego aktu przemocy. Książka szczegółowo omawia teorie rewolucyjnego strajku generalnego, zwracając uwagę na niebezpieczeństwa związane z nieprecyzyjnymi celami, ryzyko antydemokratycznej manipulacji oraz możliwość podziałów narodowych. Poddaje w wątpliwość skuteczność strajku generalnego jako metody przejęcia władzy, przedstawiając go raczej jako ostateczne ostrzeżenie dla klasy posiadającej.