„Der Hafen” Norberta Jacquesa to powieść napisana na początku XX wieku. Skupia się na Baptiście Biverze, wrażliwym, zbuntowanym młodym człowieku z małego miasta, uwięzionym między muzyką, zakazanymi pokusami a surowymi oczekiwaniami jego despotycznego ojca, podczas gdy jego lojalna siostra Jeanne stanowi dla niego moralną i emocjonalną opokę. Historia wydaje się zgłębiać obyczaje małego miasteczka, udawanie przynależności klasowej oraz tęsknotę za wewnętrzną zmianą, a jarmark i włoski artysta potęgują konflikt Baptista między pożądaniem a poczuciem własnej wartości. Otwarcie powieści przedstawia intymne domostwo: Jeanne gra na pianinie, podczas gdy Baptist dryfuje między marzeniami a urazą, a ich ojciec Alois wtrąca się z surową dyscypliną i pogardą. Baptist wyznaje niepokój związany z egzaminami, wspomina o sekretnej fascynacji Rosą, tamburzystką z Schobermesse, a następnie impulsywnie kradnie złote monety z sejfu ojca przed kolacją. Później wymyka się na jarmark, siada z dwoma znajomymi, hojnie częstuje szampanem włoski zespół i jest jednocześnie uspokojony i rozpalony przez muzykę, sam nawet biorąc do ręki skrzypce. Znany awanturnik, Heng, obraża jego i pieniądze jego rodziny, wywołując bójkę, w której Baptist zostaje uderzony i krwawi; tłum się rozprasza, a kilku twardych kolegów ze szkoły odprowadza go i pomaga mu bezskutecznie szukać Włochów. Blisko świtu, zmęczony i skruszony, wraca do domu przez puste ulice, wahając się między pożądaniem a powściągliwością i myśląc o szacunku Jeanne.