„Die Masken Erwin Reiners : Roman” Jakoba Wassermanna to powieść napisana na początku XX wieku. Wydaje się być studium psychologicznym i społecznym, osadzonym w Wiedniu, śledzącym losy delikatnego młodego naukowca Manfreda Dalcroze’a, jego niezłomnej ukochanej Virginii oraz jego błyskotliwego, zamożnego przyjaciela Erwina Reinera, którego charyzma i niepokój naruszają ich więź. Książka bada przyjaźń, pożądanie, różnice klasowe oraz zwodnicze „maski”, które noszą ludzie. Początek powieści śledzi Manfreda, któremu zalecono spędzenie dwóch lat na morzu w celu wyleczenia płuc, gdy ten załatwia sobie miejsce na ekspedycji głębinowej i prosi swojego podziwianego przyjaciela Erwina, aby zaopiekował się Virginią pod jego nieobecność. Widzimy szczere uczucie Manfreda, ostrożną prawość Virginii oraz skromne warunki życia pary, zestawione z wystawnym, zdyscyplinowanym i bardziej światowym życiem Erwina. Prywatne wyznanie matki Virginii ujawnia jej nieślubne urodzenie, pogłębiając czułość i niepokój Manfreda. Przed odjazdem Manfred pokazuje Erwinowi zdjęcie Virginii; Erwin jest poruszony i uroczyście obiecuje ją chronić. Po powściągliwym pierwszym spotkaniu, Manfred odjeżdża pociągiem, a Erwin taktownie wkracza do akcji — oferując Virginii podwiezienie, regularnie ją odwiedzając i kierując jej chwiejne studia artystyczne do poważnej szkoły, a następnie oprowadzając ją po galeriach i modnej wystawie. Virginia jest jednocześnie pociągana i niepokojona przez magnetyczną obecność Erwina i jego bezpośredni cynizm wobec społeczeństwa i miłości, podczas gdy on sam sugeruje zazdrość o oddanie Manfreda. Fragment kończy się na tym, jak Erwin zwierza się, w jaki sposób Manfred stał się jego prawdziwym przyjacielem i jak ta więź kształtuje jego stosunek do Virginii. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)