„Unter Kopfjägern in Central-Celebes: Ethnologische Streifzüge in Südost- und…” Alberta Grubauera to etnograficzna relacja z podróży napisana na początku XX wieku. Praca przedstawia podróż europejskiego badacza przez Południowo-Wschodnie i Centralne Celebes (Sulawesi), który dokumentuje plemiona łowców głów, zwłaszcza Tobela i Toradża, a także ich krajobrazy, kulturę materialną i interakcje z holenderską administracją kolonialną. Spodziewać się można skrupulatnych notatek z podróży, o rzemiośle, rytuałach i życiu codziennym, wzbogaconych żywymi opisami portów, rzek i górskich szlaków. Wstęp do relacji przedstawia cele autora, jego wdzięczność holenderskim władzom oraz zakres jego kolekcji, a następnie przechodzi do Części I: podróży z Singapuru do Makasaru i wzdłuż Zatoki Boni do Paloppo i Malili. Książka opisuje tętniący życiem port Makasaru, jego surowy klimat i muzeum; ukazuje proces uzyskiwania zezwoleń i zatrudniania lokalnego asystenta; oraz rejestruje przystanki w Saleyer (ze cennym brązowym bębnem), Balangnipa i Pálima. Po świątecznym przerywniku w Malili (wizyty królewskie, regaty, tancerze Boni i pozorowane walki) narracja przenosi się w głąb lądu: z Malili przez Ussu, Kawátę i Laro-Ehá do regionu Matanna, szczegółowo opisując trudne szlaki, pijawki, płonące trawy i problemy z tragarzami. Po drodze szkicuje ludzi i ich praktyki — kupców Bugis, migrantów Toradża, ubrania i narzędzia Tobela, zwyczaje Tambe-É i legendę o rodowej waśni z Tolampu, wierzenia o krokodylach jako duszach przodków oraz nieustanne uderzanie w gongi pogrzebowe w Matanna. Przybycie nad Jezioro Matanna przynosi uderzający opis krajobrazu i zbliżenia domów na palach mieszkańców jeziora, łodzi, moździerzy do ryżu, wyrobów z mosiądzu, ceramiki, broni (i kolonialnego rozbrojenia) oraz codziennych upraw i żucia tytoniu – kończąc się w połowie dyskusji na temat użycia języka. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)