„Von Kindern und jungen Hunden” Rudolfa Presbera to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Utwór łączy łagodną satyrę i serdeczność, aby obserwować ludzkie słabości poprzez scenki z udziałem zwierząt – zwłaszcza psów – i otaczających je ekscentrycznych dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem świata sztuki i drobnomieszczańskich manier. Początek książki opowiada historię Flockiego, mieszańca mopsa i pudla, którego sprytny apetyt i wieczne niechlujstwo kształtują życie jego oddanej właścicielki, malarki martwej natury Eleonore Eikötter, oraz jej sąsiada, pejzażysty Emila Steinbrinka. Flocki „krytykuje” jadalne martwe natury Eleonore, szczekając, aby przyspieszyć ich ukończenie, a następnie pożerając modele, podczas gdy Emil i Eleonore wpadają w codzienną, towarzyską rutynę. Napięcia narastają, gdy przybywa cięta językiem siostra Eleonore, Adelgunde, a błahy spór w restauracji doprowadza Eleonore do rozstroju; wkrótce potem Eleonore zapada na gorączkę, w majaczeniach przywołują