„Von Kindern und jungen Hunden” Rudolfa Presbera to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Utwór łączy łagodną satyrę i serdeczność, aby obserwować ludzkie słabostki poprzez krótkie scenki z udziałem zwierząt – zwłaszcza psów – oraz otaczających je ekscentrycznych dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem świata sztuki i drobnomieszczańskich manier. Początek książki opowiada historię Flockiego, mieszańca mopsa z pudlem, którego przebiegły apetyt i wieczne niechlujstwo kształtują życie jego oddanej właścicielki, malarki martwej natury Eleonore Eikötter, oraz jej sąsiada, pejzażysty Emila Steinbrinka. Flocki „krytykuje” jadalne martwe natury Eleonore, szczekając, by przyspieszyć ich ukończenie, a następnie pożerając modele, podczas gdy Emil i Eleonore wpadają w codzienną, towarzyską rutynę. Napięcia narastają, gdy przybywa ostra w języku siostra Eleonore, Adelgunde, a błahy spór w restauracji doprowadza Eleonore do rozstroju; wkrótce potem dostaje gorączki, majaczy, wywołując malarzy i swojego psa, i umiera. Flocki pozostaje niewzruszony, Emil pomaga w przygotowaniach, a znaleziona zostaje zapieczętowana koperta z napisem „Mój Testament”, co skłania do planów konsultacji z prawnikiem Eleonore; treść testamentu nie została jeszcze ujawniona. (To automatycznie wygenerowane streszczenie.)