„Chata wuja Toma” Harriet Beecher Stowe to powieść wydana w 1852 roku, która przedstawia okrutny los zniewolonych Afroamerykanów i ich właścicieli w Ameryce lat 40. XIX wieku. Tom, pobożny chrześcijański niewolnik z Kentucky, zostaje sprzedany i rozdzielony z rodziną, a następnie doświadcza podróży przez ręce różnych panów — od życzliwych po brutalnie okrutnych. W międzyczasie inna niewolnica, Eliza, ucieka z rodziną w stronę wolności. Stowe napisała to dzieło, aby wzbudzić współczucie i ujawnić niesprawiedliwość niewolnictwa, szczególnie krytykując Ustawę o Zbiegłych Niewolnikach z 1850 roku.