Powieść Iwana Heilbuta „Zu stark für dies Leben: Als Fortsetzungsroman im »Vorwärts« (1927)” została napisana na początku XX wieku. Wydaje się być społecznie krytycznym dramatem biurowo-robotniczym, śledzącym losy starzejącego się urzędnika Jakoba Grahla, który walczy z upokarzającym zarządem, widmem zwolnień i machiną biurokracji wielkiego domu towarowego, podczas gdy jego rodzina jest wstrząśnięta procesem karnym jego żony Anny. Kluczowe postacie to sympatyczny kolega Uri, surowi przełożeni Winter i Karst, a także rodzina Grahla – Hermann i Gertrud – znosząca trudy życia domowego. Początek powieści śledzi Grahla od późnego wieczoru w biurze, przez spotkanie pracowników protestujących przeciwko planowanym zwolnieniom, aż po powrót do napiętego domu, gdzie wisząca nad wszystkim sprawa sądowa jego żony budzi niepokój. Następnego ranka spóźnia się, zostaje publicznie upokorzony przez szefa Wintera, odmawia mu się urlopu na udział w procesie Anny i wkrótce otrzymuje wypowiedzenie; tego samego dnia Anna zostaje skazana na więzienie. Grahl odwołuje się do rady zakładowej, która wydaje protest; zarząd rewanżuje się, degradując go z działu księgowości do rewizji, a następnie do przyjęcia paczek, podczas gdy koledzy drwią z niego, a tylko Uri go wspiera. W sądzie pracy, zeznania byłego szefa kadr Rottmanna pomagają uzyskać orzeczenie, które blokuje jego zwolnienie i nakazuje firmie, aby zamiast tego go przenieść na inne stanowisko. Karst następnie naciska na niego, aby zrezygnował i zrzekł się swojego miejsca w radzie; Grahl odmawia. W odpowiedzi, sprzymierzeni z zarządem członkowie rady żądają jego rezygnacji i w końcu rezygnują masowo, aby wymusić nowe wybory, pozbawiając go ochrony i pozostawiając go ponownie w obliczu prawdopodobnego zwolnienia wraz z końcem rozdziału.