„Das Leben der Renée von Catte: Roman” autorstwa Elsy von Bonin to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja, osadzona w pruskim świecie arystokracji, od wiejskiej posiadłości po berlińskie towarzystwo dworskie, śledzi losy wrażliwej Renée von Catte od jej samotnego, upartego dzieciństwa po debiut towarzyski, ukazując jej poszukiwania przyjaźni, miłości i własnej tożsamości, z którą mogłaby żyć w obliczu sztywnych oczekiwań. Napięte relacje z autorytarnym ojcem, głęboka lojalność wobec brata oraz olśniewający, niepokojący urok jej amerykańskiej szwagierki Sary stanowią emocjonalny rdzeń książki. Na początku powieści Renée jest przedstawiona jako dziecko w posiadłości nad jeziorem, opłakujące swojego psa Uncasa, znużona nudnymi lekcjami i pragnąca prawdziwego przyjaciela. Zaprzyjaźnia się z kuzynką Felicitas („Fly”), bawi się w wymyślne gry, jeździ konno z ojcem i ubóstwia swojego brata Hannsbabo, którego potajemna miłość do śpiewaczki wchodzi w konflikt z ojcem, zanim ten wyjeżdża do Ameryki. Dorastając, Renée idzie do szkoły, rozwija intensywne, idealistyczne przywiązanie do dumnej koleżanki z klasy Edel, a następnie trafia do pensjonatu, gdzie zdobywa lojalność dziewcząt, ale spotyka się z wrogością dyrektorki, odczuwając jednocześnie chłód ze strony Edel. Dociera wiadomość, że Hannsbabo jest zaręczony z bogatą, kuszącą Sarą; Renée wraca do domu, sprzecza się z ojcem o konformizm religijny i jest szkolona przez siostrę z zasad towarzyskich. W Berlinie zostaje przedstawiona na dworze, olśniona blaskiem i wolnością Sary, i nawiązuje bliskie przyjaźnie z młodymi oficerami, takimi jak Schoenburg i Wachenhusen (a później Rodeck). Na spektakularnym balu Sary, wśród królewskiego dworu i blasku, Hannsbabo chwieje się; w prywatnej rozmowie wyznaje Renée miłość, która go dręczy, sugerując puste małżeństwo pod płaszczykiem pozorów. Część kończy się towarzyskimi intrygami w domu, w tym widocznymi zalotami Landrata Horwitza do Elisabeth.