"Von Sonnen und Sonnenstäubchen : Kosmische Wanderungen" Wilhelma Bölschego to zbiór popularnonaukowych esejów napisanych na początku XX wieku. Tom obejmuje astronomię, geologię, ewolucję i życie zwierząt, łącząc winiety podróżnicze, filozofię i jasne przedstawienie tematu, aby ożywić współczesną naukę dla szerokiego grona czytelników. Jego wspólnym motywem jest podróż w ludzkiej skali przez historię kosmiczną i naturalną, od słońc po „pył słoneczny”, ukazując, jak fakty naukowe spajają się w szerszą, poetycką wizję świata. Tom otwiera przedmowa, która nazywa Ziemię i ludzkość „pyłem słonecznym” i określa cel rzucenia wyjaśniającego światła na nagromadzony „pył” współczesnych faktów, aby zabłysły jako zjednoczona całość. Następnie opisuje nocną wędrówkę w Karkonoszach, gdzie rozdarcie mgły odsłania Drogę Mleczną i wywołuje obszerną medytację, od starożytnych mitów i średniowiecznych sfer po epokę odkryć geograficznych, astronomię kopernikańską, prawo Newtona, zasadę zachowania energii, głęboki czas geologiczny i ewolucyjne wznoszenie się. Wykorzystując uderzające analogie – mapę miasta Berlina do skalowania Układu Słonecznego oraz krawędź monety do wyjaśnienia, dlaczego Droga Mleczna wydaje się jasnym pasmem – narracja przedstawia idee Demokryta, Dantego, Kopernika, Galileusza, Bruna, Newtona, Roberta Mayera, Kanta, Herschela, Humboldta, Kirchhoffa, Bunsena, Drapera i Scheinera. Oddziela mgławice gazowe w naszym systemie gwiezdnym od prawdziwych „uniwersów wyspowych” i, poprzez spektroskopię (linie Fraunhofera) i fotografię, argumentuje, że mgławica Andromedy jest odległym systemem gwiezdnym poza naszym własnym, zanim przejdzie do pułapek percepcji i nowo ustalonych kształtów mgławic, prowadząc w stronę słynnej Mgławicy Pierścieniowej.