„Tiervater Brehm: Seine Forschungsreisen: Ein Gedenkblatt zum 100. Geburtstag” autorstwa dr. Kurta Floericke to biografia napisana na początku XX wieku. Upamiętnia ona życie i podróże naturalisty Alfreda Edmunda Brehma, podkreślając jego afrykańskie i europejskie ekspedycje, żywe obserwacje terenowe oraz jego rolę w popularyzacji zoologii poprzez dzieła takie jak „Życie zwierząt”. Skupia się na podróżach, przygodach i odkryciach naukowych, przeplatanych szkicami postaci i spotkaniami kulturowymi. Otwarcie tego tomu przedstawia tło życia Brehma: jego wychowanie pod okiem słynnego ornitologa Christiana Ludwiga Brehma, wczesny talent, decydującą ekspedycję do Sudanu z Baronem von Müllerem, późniejsze studia, podróże i twórczość literacką. Żywa scena na plebanii w Renthendorfie pokazuje Müllera werbującego młodego Brehma podczas technicznej debaty na temat podgatunków pliszki, co prowadzi do jego wyjazdu do Afryki. Narracja następnie śledzi rejsy po Nilu, pełne potyczek i nieporozumień, niemal śmiertelny epizod z krokodylem oraz dramatyczne, pierwsze w historii europejskie przejście katarakt Wadi Halfa. Trudy w Kordofanie – malaria, pragnienie, wrogie nieporozumienia i palący samum – kontrastują z bogatymi obserwacjami przyrodniczymi, życiem w oazach i stęsknioną za domem nocą wigilijną, przerywaną trąbieniem dzikich słoni. Krótkie samodzielne wyprawy przynoszą chorobę i napięcia z Müllerem dotyczące wyników zbierania okazów. W Kairze i Chartumie opowieść przechodzi przez udar słoneczny, trzęsienie ziemi, wyraziste portrety beduińskich cnót oraz prowizoryczną menażerię – skupioną wokół oswojonej lwicy Brehma, Bachidy – której psoty z pawianem i groźnym marabutem ujawniają zarówno humor, jak i zwyczaje zwierząt w niewoli. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)