„Reineke Fuchs” autorstwa Helene Fuchs to napisana na początku XX wieku dziecięca adaptacja średniowiecznego eposu o zwierzętach. Opowieść śledzi losy przebiegłego lisa Reineke, który porusza się po dworze mówiących zwierząt rządzonym przez króla Nobla, lwa, przeciwstawiając swój spryt i retorykę brutalnej sile i pretensjom wrogów, takich jak wilk Isegrim i niedźwiedź Braun. Łączy ona żywą przygodę z satyrycznymi ukłuciami w dworskie, duchowne i społeczne pretensje. Otwarcie opowieści najpierw umieszcza utwór w długiej tradycji baśni o zwierzętach i cyklu o lisie Reynardzie, a następnie przenosi się na dwór króla Nobla w Zielone Świątki, gdzie strumień zwierząt potępia podstępy i kradzieże Reineke. Gdy kogut Henning opłakuje zabitą córkę, król wysyła Brauna, by wezwał lisa; Reineke wabi go do pułapki „miodowej” w rozłupanym drzewie, a później chwyta kota Hinze w stodole plebana. Borsuk Grimbart eskortuje Reineke na dwór po udanej „spowiedzi”, gdzie, pomimo śmiałej samoobrony, lis zostaje skazany i prowadzony na szubienicę. Na drabinie snuje porywającą opowieść o tajnym spisku i ukrytym skarbze, wplątując w nią potężnych wrogów, a nawet swoją rodzinę; król i królowa ustępują, ułaskawiają go i więżą jego wrogów, których skóry stają się „pielgrzymim” wyposażeniem Reineke. Sekcja kończy się tym, że lis, nowo uprzywilejowany i pozornie pokutujący, wyrusza na rzekomą pielgrzymkę do Rzymu. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)