„Briefe über Göthe's Faust” Carla Gustava Carusa to zbiór listów krytycznoliterackich z początku XIX wieku. Praca ta stanowi refleksję nad „Faustem” Goethego jako wielkim dramatem ludzkiego rozwoju, interpretując poemat przez pryzmat naukowo-filozoficzny, który podkreśla metamorfozę, błąd, odkupienie i wznoszącą siłę pierwiastka żeńskiego, jednocześnie stawiając Goethego w jednym rzędzie z Dantem i sztukami wizualnymi. Dzieło otwiera osobista przedmowa skierowana do długoletniego przyjaciela, wyjaśniająca intymne, refleksyjne pochodzenie tych listów i przewidująca jedynie wąskie, życzliwe grono czytelników. Pierwszy list sytuuje Goethego w duchu jego epoki i dowodzi, że jego naukowe poczucie „genetycznego” rozwoju ukształtowało jego poezję; „Faust” przedstawiony jest jako jego tytaniczne zadanie życiowe, porównywalne do „Komedii” Dantego. Carus ostrzega przed biograficznym literalizmem, zamiast tego prezentując postęp duszy (z grzechem jako etapem oczyszczenia) poprzez roślinne metamor