„Die evangelische Kirche im Jahrhundert der Reformation” D. Georga Buchwalda to opracowanie historyczne napisane na początku XX wieku. Zlecone dla szkół i zborów, przedstawia prosto opowiedziany, pobożny przegląd Reformacji Protestanckiej, koncentrując się na Marcinie Lutrze, ale także omawiając innych reformatorów i rozprzestrzenianie się ruchu ewangelickiego w całej Europie. Skupiono się na tym, jak Pismo Święte, kaznodziejstwo, kult i życie kościelne zostały przekształcone, a życie i twórczość Lutra stanowiły główną narrację.

Otwarcie „Die evangelische Kirche im Jahrhundert der Reformation” zestawia późnośredniowieczne nadużycia kościelne z nauczaniem Nowego Testamentu, a następnie rozpoczyna energiczne, pouczające przedstawienie życia Marcina Lutra: jego skromne wychowanie w Mansfeld i Eisenach, wsparcie ze strony rodziny Cotta, studia w Erfurcie, duchowe niepokoje i ślub zakonny oraz surowe wczesne lata w zakonie augustianów pod kierownictwem Johanna Staupitza. Śledzi jego przeprowadzkę do Wittenbergi, otrzeźwiającą wizytę w Rzymie i przełom w postaci usprawiedliwienia przez wiarę za pośrednictwem Pisma Świętego. Narracja następnie opowiada o handlu odpustami (zwłaszcza kazaniach Tetzela), 95 Tez Lutra, debatach i papieskiej opozycji, spaleniu bulli oraz jego niezłomnej postawie na Sejmie w Wormacji, zanim nastąpiło jego ochronne odosobnienie na zamku Wartburg. Tam rozpoczyna tłumaczenie Biblii na język niemiecki; po powrocie reformuje kult i wspiera pieśń zborową, wprowadzając potężne hymny i melodie wraz ze współpracownikami, takimi jak Johann Walther. Fragment kończy się omówieniem pracy katechetycznej Lutra. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)