„Wiedeńska Noc Grozy z 8 Grudnia 1881” autorstwa L. Adama to ilustrowana pamiątkowa broszura napisana pod koniec XIX wieku. Dokumentuje pożar wiedeńskiego Teatru Ring, opowiadając o nagłym wybuchu ognia podczas przedstawienia, wynikłym z tego chaosie, mieszance nieudanych i bohaterskich prób ratunkowych oraz ponurej reakcji społecznej, przy czym dochody były przeznaczone dla wdów i sierot. Otwarcie broszury przechodzi od notatek redakcyjnych i dedykacji do żywej, godzinowej kroniki dnia: rutynowych przygotowań w Teatrze Ring, spragnionych widowiska tłumów, następnie nagłego wybuchu pożaru ze sceny, zaciemnienia, paniki i śmiertelnego zatoru na ciemnych schodach. Początkowe oficjalne zapewnienia, że „wszyscy uciekli”, zostały zaprzeczone przez prośby świadków, a później przez makabryczne odkrycia piętrzących się ciał na galeriach i klatkach schodowych, szczegółowo opisane w relacji ratunkowej hrabiego Lamezana. Sceny desperackich skoków z balkonów na płachtę ratunkową, zbyt krótkich drabin i wstrząsające obrazy spalonych i uduszonych ofiar przeplatają się ze świadectwami ocalałych i wykonawcy opisującego prawdopodobne przyczyny (zapalona scenografia lub pochodnia gazowa). Rozdział kończy się transportem zmarłych na dziedziniec policji i do szpitala, oszołomioną publicznością miasta, gorączkowymi poszukiwaniami zaginionych bliskich oraz natychmiastowymi reakcjami politycznymi i miejskimi, w tym wezwaniami do zaostrzenia przepisów bezpieczeństwa w teatrach i oburzeniem z powodu nieoświetlonych lamp awaryjnych.