"Ermesinde" autorstwa Theodora Zennera to powieść historyczna napisana na początku XX wieku. Śledzi ona życie Ermesindy Luksemburskiej od jej sławnego chrztu, poprzez dworski splendor, osobistą tragedię i pogłębiające się powołanie duchowe, łącząc feudalne intrygi z katolicką pobożnością i legendą. Centralnymi postaciami są Ermesinda, jej rodzice hrabia Henryk (później zwany „Ślepym”) i Agnieszka, oraz jej mąż Teobald z Bar, a narracja zmierza ku planowanemu założeniu klasztoru cysterek w Clairefontaine.

Otwarcie książki przenosi nas od uroczystego chrztu Ermesindy w Luksemburgu do wielkiego polowania w Bardenburgu, gdzie źle wystrzelona strzała matki Agnieszki ciężko rani hrabiego Henryka, prowadząc do jego ślepoty i dożywotniego smutku. Agnieszka podupada na zdrowiu i umiera, a Henryk – nękany przez rywali i nieszczęścia – w końcu odchodzi, pozostawiając Ermesindę sierotą. Wychowana pod łagodnym okiem Kunegundy ze Schockweiler, Ermesinda osiąga pełnoletność w atmosferze odnowionej d