„Bach und Strom” Ernsta Webera i Ernsta Liebermanna to ilustrowana antologia literacka, napisana na początku XX wieku. Zbiera niemieckie wiersze, ballady i krótkie opowiadania o strumieniach i rzekach – z kulminacją na Renie – mieszając lirykę przyrody, folklor, legendy i pieśni patriotyczne. Czerpiąc z dobrze znanych głosów i motywów ludowych, traktuje wodę jako źródło pracy, cudów, zagrożeń i tożsamości narodowej.

Otwarcie antologii stanowi liryczny prolog do „niemieckiego strumienia”, a następnie przechodzi przez krótkie wiersze, które personifikują potoki i fale, kreślą bieg młodego strumienia oraz rozważają los i nadzieję życia. Następnie przenosi się do życia młynarskiego, przedstawiając komiczny żart z młynarza i żywe wiejskie wspomnienie prowadzenia ukrytego młyna oraz demaskowania złodzieja mąki, zanim przejdzie do ryb, ważek i duchów wodnych w dowcipnych i niesamowitych balladach (przewoźnik i Śmierć, dokuczające rusałki i zemsta powodzi). Zakres tematyczny poszerza się o podróże i nabożeństwa związane z wodą, a następnie przechodzi do Renu: jego surowego źródła, obsadzonych winoroślą brzegów, zamków, katedr, ostrzeżeń o jego uwodzicielskim uroku oraz porywających patriotycznych wersetów. Następują legendarne utwory – biskup Hatto i Wieża Mysia (Mäuseturm), Lorelei Heinego oraz prozaiczna opowieść o Lurlei – prowadzące do scen z Pieśni o Nibelungach, które zmierzają ku zdradzieckiemu zabójstwu Zygfryda, w którym to miejscu urywa się fragment. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)