"Der Teufelsschlosser" Adele Gaus-Bachmann to dramat wierszowany w trzech aktach, napisany pod koniec XIX wieku. Zakorzeniony w wiedeńskiej legendzie o Stock-im-Eisen i osadzony w późnośredniowiecznym mieście, śledzi losy utalentowanego ślusarza Martina Muxa po tym, jak zawiera faustowską umowę z diabłem w czerwonym płaszczu, aby zapewnić sobie sławę i mistrzostwo – pod warunkiem, że wygna miłość ze swojego życia. Utwór bada konflikt między ambicją a współczuciem, moralny koszt sukcesu oraz to, jak zaprzeczanie miłości niszczy więzi osobiste i społeczne. Początek sztuki przedstawia Muxa, zamkniętego na zewnątrz przy Rotenturmtor w Wiedniu, spotykającego Diabła (Rothmantel) i zgadzającego się na trzydzieści lat dobrobytu, jeśli wykorzeni miłość ze swoich działań. Triumfuje w publicznym konkursie, tworząc słynny zamek do „Stock-im-Eisen”, zostaje okrzyknięty mistrzem i natychmiast staje się zimny, porzucając swoją ukochaną Lene i zalecając się do Agnes, córki swojego mistrza. Akt II przenosi nas w czasie: wśród biesiad wizja Miłości błaga Muxa, ale on odrzuca każde wezwanie do współczucia – odmawia pomocy rannemu psu, niewidomemu żebrakowi i zubożałej Lene, a także okrutnie odprawia Josepha, jednorękiego byłego czeladnika, który potajemnie kocha córkę Muxa, Lisbeth. Lisbeth i Joseph wyznają sobie miłość i planują się spotkać; Lisbeth następnie błaga ojca o zgodę i, zmuszona do wyboru, deklaruje, że podąży za Josephem w ubóstwo, prosząc jedynie o błogosławieństwo ojca, gdy scena się urywa. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)