„Aussterbende Tiere” Kurta Floerickego to popularna monografia z zakresu historii naturalnej i ochrony przyrody, napisana na początku XX wieku. Przedstawia zagrożone gatunki dzikiej fauny Europy Środkowej – zwłaszcza Niemiec – łącząc osobiste obserwacje terenowe, źródła historyczne i stanowcze postulaty dotyczące ochrony. Praca koncentruje się na gatunkach emblematycznych, takich jak bóbr, norka, ryś i puchacz, ukazując, jak nowoczesny przemysł, łowiectwo i zmiany siedlisk doprowadziły do gwałtownego spadku ich populacji. Wstęp do książki zawiera surowy lament nad szybkim zubożeniem rodzimej fauny i wzywa do tworzenia parków narodowych, surowych przepisów oraz aktywnej ochrony. Następnie przedstawia szczegółowy, oparty na obserwacjach terenowych, portret ostatnich bobrów łabskich: ich nieliczne pozostałe schronienia w Europie, długą historię nadmiernej eksploatacji, ich nadrzeczne siedliska, ślady i ścinki drzew, żeremia i tamy, dietę oraz liczne zagrożenia (kłusownictwo, sprzęt ryback