„Prophezeiungen” Maxa Kemmericha to historyczno-naukowa rozprawa napisana na początku XX wieku. Praca dowodzi, że prawdziwa przepowiednia – rozumiana jako jasnowidzenie czasowe – istnieje i może być udowodniona, nie przez łatwowierność, lecz przez połączenie teorii prawdopodobieństwa z rygorystycznie zweryfikowanymi przypadkami historycznymi. Książka ta prezentuje się jako antydogmatyczna i niereligijna, stawiając wyzwanie zarówno materialistycznemu sceptycyzmowi, jak i mistycznym przesadom.

Otwarcie książki zawiera uwagi redakcyjne, bezpośrednią przedmowę oraz wprowadzenie, które przedstawia metodę i stanowisko autora: zaczął jako sceptyk, twierdzi, że został przekonany dowodami, i dąży do podniesienia odwiecznej wiary do rangi wiedzy możliwej do udowodnienia poprzez rachunek prawdopodobieństwa zastosowany do dobrze udokumentowanych zapisów. Gani odruch ogłaszania zjawisk „niemożliwymi”, kataloguje słynne naukowe błędne oceny, aby przestrzec przed dogmatami, i nalega, że fakty przewyższają teorie. Dystansuje się od wróżenia i apologetyki kościelnej, przewiduje kpiny, uzasadnia publikację dla szerokiej publiczności i zaprasza do rygorystycznego wątpienia zamiast wiary. Pierwszy rozdział zaczyna zbierać przypadki ze starożytności: w dużej mierze pomija przepowiednie religijne, ale podkreśla hebrajskie przewidywania dotyczące rozproszenia, wygnania do Babilonu, powrotu i wpływu wśród narodów; odrzuca materiały z Nowego Testamentu i hagiograficzne jako tekstologicznie niewiarygodne, preferując źródła świeckie. Przechodząc do klasycznych wyroczni, krytykuje dwuznaczne odpowiedzi (Krezus, Pyrrus), a jednocześnie broni tezy, że objawienia delfickie mogły być konkretne, cytując Tukidydesa w kwestii „wojny doryckiej” i plagi oraz opisując trans Pytii. Następnie przechodzi do materiałów rzymskich dotyczących zabójstwa Cezara i wykorzystuje je jako wstęp do skoncentrowanej dyskusji o snach proroczych i wrażeniach telepatycznych, oferując współczesne świadectwa jako dowody wstępne. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)