„Deutsche Märchen gesammelt durch die Brüder Grimm” Jacoba i Wilhelma Grimmów to zbiór baśni i podań ludowych spisanych na początku XIX wieku. Kolekcja ta gromadzi niemieckie tradycje ustne w barwne, moralne i magiczne narracje, przedstawiające zaczarowaną rodzinę królewską, wiernych służących, sprytne zwierzęta i skromnych rzemieślników. Prawdopodobnie spodoba się czytelnikom, którzy lubią archetypowe wątki, surową sprawiedliwość i jasne lekcje owinięte w cudowność.

Otwarcie zbioru przedstawia przegląd klasycznych opowieści: W „Marienkind” (Dziecię Maryi) dziewczynka wychowana przez Maryję Dziewicę łamie tabu, kłamie, zostaje wygnana na ziemię jako niema, staje się królową, traci dzieci i odzyskuje je – wraz z głosem – poprzez spowiedź. „Die Wichtelmänner” (Krasnoludki) oferuje trzy krótkie historie: elfy kończą pracę biednego szewca; służąca nieświadomie spędza siedem lat z pomocnymi krasnoludkami i wraca bogata; a podmieniec zostaje zdemaskowany podstępem z wrzącą wodą w skorupkach