„Gesänge zu der Oper Der Bergsturz bey Goldau” Weigla i Reila to libretto operowe z początku XIX wieku. Przedstawia ono trzyaktowy dramat, oparty na pieśniach, o szwajcarskiej społeczności górskiej, której radość w dniu ślubu zostaje zniszczona przez katastrofalne osuwisko, eksplorując tematy wiary, miłości i solidarności wspólnotowej w obliczu katastrofy.

Historia rozpoczyna się w Goldau, gdzie rolnik Hatwyl, jego żona Gertrud, ich dzieci oraz zaręczona para Josephine i Willer świętują pełen nadziei poranek. Ich sąsiad Wunibald, potajemnie strapiony i zamierzający opuścić swoją ojczyznę, żegna się w momencie, gdy góra zapada się, grzebiąc rodzinę w ciemnościach. W następstwie katastrofy, pustelnik i mieszkańcy wioski modlą się, lecz Wunibald nalega na działanie, organizuje wykopaliska i podąża za słabymi wołaniami spod gruzów. Gdy Hatwyl waha się między rozpaczą a modlitwą, ratownicy przebijają się; Wunibald odważnie schodzi na dół i ratuje całą rodzinę. Zjednoczeni, dziękują, a chór kończy pieśnią pochwalną boskiej opatrzności i ludzkiej odwadze. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)