Gesänge zu der Oper Der Bergsturz bey Goldau autorstwa Weigla i Reila to libretto operowe z początku XIX wieku. Przedstawia ono trzyaktowy dramat śpiewany, opowiadający o szwajcarskiej społeczności górskiej, której radość w dniu ślubu zostaje zniweczona przez katastrofalne osuwisko, zgłębiając tematy wiary, miłości i wspólnotowej solidarności w obliczu klęski. Historia rozpoczyna się w Goldau, gdzie rolnik Hatwyl, jego żona Gertrud, ich dzieci oraz para narzeczonych, Josephine i Willer, celebrują pełen nadziei poranek. Ich sąsiad Wunibald, skrycie zbolały i zamierzający opuścić ojczyznę, żegna się w momencie, gdy góra się osuwa, pogrążając rodzinę w ciemności. W następstwie katastrofy, pustelnik i wieśniacy modlą się, lecz Wunibald nalega na działanie, organizuje prace wykopaliskowe i podąża za słabymi wołaniami spod gruzów. Gdy Hatwyl waha się między rozpaczą a modlitwą, ratownicy przedostają się; Wunibald odważnie schodzi i ratuje całą rodzinę. Zjednoczeni dziękują, a chór kończy pie