"Der laufende Berg" Ludwiga Ganghofera to powieść napisana na początku XX wieku. Opisuje społeczność alpejską zagrożoną przez powolne, nieubłagane osunięcie ziemi, skupiając się na dumnym właścicielu ziemskim i myśliwym Tonim Purtschellerze, niezłomnym drobnym rolniku Michelu Simmerauerze z jego dziećmi Mathes'em i Vroni, oraz beztroskim Daxen-Schorschlu, gdy natura, duma i lojalność ścierają się ze sobą. Spodziewaj się żywej górskiej atmosfery, życia wiejskiego i napiętej walki między trzymaniem się a odpuszczaniem.

Początek powieści ukazuje promienny jesienny poranek zasnuty unoszącymi się pajęczynami, a następnie odsłania zbocze góry, które dosłownie „biegnie”: ziemia pęka, drzewa się przechylają, a woda szemrze pod ziemią. Toni Purtscheller schodzi przez zniszczony las, jeży się na widok miejskich ekspertów badających osuwisko i spotyka starego Michela Simmerauera, którego gospodarstwo tonie; choć Toni namawia do ewakuacji i oferuje pomoc, Michel przysięga pozostać. W posiadłości Simmerauerów rodzina – Mathes wbija pale, Vroni ciosze kołki, a matka Katherl piłuje – walczy z pełzaniem ziemi za pomocą drewnianej konstrukcji, podczas gdy zwierzęta niepokoją się, a błotnista woda przesiąka do góry. Purtscheller podziwia Vroni i próbuje zatrudnić Mathesa; beztroski Daxen-Schorschl wpada z wieścią o wspaniałym jeleniu, odciągając Toniego na polowanie, po czym niezręcznie oferuje pomoc i zostaje odrzucony przez Vroni. Scena przenosi się na wieczór w gospodarstwie Purtschellera: Karlin opiekuje się swoim wątłym dzieckiem, przypomina sobie więzi z dzieciństwa z Mathesem i Vroni, śpiewając kołysankę, a złowieszcza ćma trupia główka przelatuje obok, podczas gdy odległy szum wody pod górą podkreśla rosnący niepokój mieszkańców wioski. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)