"Dziekan z Gottesbüren" Jakoba Schaffnera to powieść napisana na początku XX wieku. Jej akcja rozgrywa się w heskiej miejscowości katedralnej i śledzi losy dziekana Klemenza Ekkarda, którego zapał do renowacji katedry przeradza się w obsesję na punkcie antyków, wywołując napięcia w domu i parafii. Wokół niego krążą jego pobożna, spostrzegawcza siostrzenica Linde, szczerze lojalna gospodyni oraz odznaczony młody siostrzeniec, którego powrót z frontu wnosi surowy etos wojny do pobożnego gospodarstwa domowego; zbliżająca się wizyta surowej ciotki Klinger zaostrza domowe i moralne konflikty. W swej istocie historia zgłębia wiarę w kontraście do estetycznego zapału, szok nowoczesnej wojny oraz pierwsze, poszukujące doświadczenie miłości młodej kobiety.
Początek powieści przedstawia scenerię i dom: dziekan Klemenz kieruje zakłócającą spokój renowacją katedry, co spotyka się z łagodnymi naganami ze strony jego gospodyni Brigitt i cichą lojalnością siostrzenicy Linde, podczas gdy rodzinny bokser Bob patroluje scenę. Nagła wizyta siostrzeńca Heinza, pewnego siebie, odznaczonego oficera, wywołuje ożywioną rozmowę o wojnie i wartościach, a także ujawnia dojrzałość i współczucie Linde, gdy ich dawna zażyłość przeradza się w delikatne zauroczenie. Na jaw wychodzi pół-zapomniany sekret z dzieciństwa (zaginione ilustrowane Pieśni nad Pieśniami) w żartobliwych wymianach zdań, testując sumienie Linde i światowy pragmatyzm Heinza; spacery po mieście, zakurzonej katedrze i do starej wieży strażniczej pogłębiają ich więź, w kontraście do jego bezsentymantalnego spojrzenia na pole bitwy i jej mieszanki litości i pożądania. Gdy tylko Linde nalega na naprawienie stosunków, zapraszając na powrót ciotkę Klinger, ciotka przybywa wcześniej — opanowana, kulturalna i wymagająca — natychmiast krytykując ukochane antyki dziekana i sygnalizując nowy, niepokojący porządek w domu. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie.)