„Kloster Himmelpforte” Roberta Falke to dramat historyczny napisany na początku XX wieku. Osadzony w regionie Harzu, we wczesnym okresie reformacji, przedstawia zderzenie starej władzy kościelnej, rodzącej się wiary ewangelickiej i narastających niepokojów społecznych wokół klasztoru augustianów Himmelpforte.
Sztuka śledzi losy mieszczan, szlachty, mnichów i chłopów, gdy atak Marcina Lutra na odpusty dociera do Wernigerode i pobliskiego klasztoru. Luter debatuje ze Staupitzem i braćmi, potępiając nadużycia związane z odpustami i postanawiając działać, podczas gdy sztywny mnich Gröning poprzysięga zemstę. Lata później ambitny fryzjer Wiardes podburza chłopską rewoltę wraz z brutalnym Dantzkem, podczas gdy Judyta – zakochana w przeorze Tiemannie – błaga o umiar. Lektura surowego traktatu Lutra przeciwko powstaniom chłopskim przez Gröninga podżega tłum; zamek jest oblegany, a klasztor zostaje złupiony. W chaosie Gröning próbuje zgwałcić Judytę; Wiardes zabija go, a lancknecht Rese wynosi