"Urwald" R. H. Francé to pamiętnik podróżniczy o historii naturalnej, napisany na początku XX wieku. Łączy on jasne wyjaśnienia ekologiczne z żywymi wrażeniami z pierwszej ręki, aby przedstawić lasy tropikalne na całym świecie, jednocześnie korygując romantyczne klisze na temat „pradawnej dżungli”. Czytelnicy mogą spodziewać się przeglądu typów lasów deszczowych, ich społeczności roślinno-zwierzęcych oraz doświadczeń z podróży terenowych przez Cejlon/Indie, Australię, Południowy Pacyfik i obie Ameryki.

Otwarcie dzieła opisuje pierwsze zejście autora na ląd na Cejlonie po latach tęsknoty podsycanej lekturą książek, jego uświadomienie sobie, że rzeczywistość obala klisze, oraz jego zamiar przedstawienia żywego portretu lasów tropikalnych. Mapuje miejsca, gdzie prawdziwa dzicz nadal istnieje – przede wszystkim Amazonię – i rozróżnia główne formy lasów: wiecznie wilgotne lasy deszczowe, nadrzeczne lasy galeriowe, namorzyny pływowe, sezonowo suche lasy z parkowymi „campinas” oraz australijskie zarośla. Oddziela cechy wspólne dla każdego pierwotnego lasu od wyraźnie tropikalnych adaptacji (kolorowe i błyszczące liście, końcówki odprowadzające wodę, korzenie powietrzne, szybki rozkład, gigantyczny wzrost) i zauważa regionalne kontrasty; tropiki są również schronieniem dla wielu starożytnych linii rozwojowych. Na Cejlonie/w Indiach przywołuje obrazy rozbitych koron drzew, magicznego półmroku, gwałtownych deszczów i obfitości epifitów, lian, storczyków i paproci, obok zagrożeń takich jak pijawki i kolczasty rotang; słonie, jak zauważa, tworzą prześwity światła, które odnawiają las. Podkreśla wiele warstw pionowych i ekstremalną różnorodność drzew, z banyami tworzącymi żywe kolumnady. Przechodząc do Australii, przeciwstawia współczesne wybrzeża bezwodnym zaroślom śródlądowym, zdominowanym przez eukaliptusy (niektóre o niezwykłej wysokości), melaleuki, kazuaryny, akacje, spinifex i drzewa trawiaste, i szkicuje faunę składającą się z torbaczy, stekowców, wyróżniających się jaszczurek i uderzających owadów, z rdzennymi ludami żyjącymi jako koczowniczy łowcy-zbieracze. Kolejny rozdział otwiera się na rozległy Pacyfik i pierwszy widok wysp otoczonych rafami, których rzadko odwiedzane wnętrza obiecują nietknięte lasy, choć fale i koralowce często uniemożliwiają lądowanie. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)