„Allgemeine Physiologie” Maxa Verworn to traktat naukowy napisany na początku XX wieku. Przedstawia zunifikowaną „fizjologię ogólną” opartą na fizjologii komórkowej, syntetyzując biologię porównawczą z chemicznymi, fizycznymi i metodologicznymi spostrzeżeniami, aby wyjaśnić kluczowe procesy życia, od metabolizmu i tworzenia form po energetykę, bodźce i śmierć. Wstęp do dzieła określa jego cel: dostarczenie mapy orientacyjnej dotyczącej celów, metod i problemów fizjologii, jednocześnie przestrzegając przed wąską specjalizacją. Definiuje fizjologię jako naukę o życiu i argumentuje, że wymaga to skupienia na poziomie komórkowym, a następnie pokazuje, jak trudno jest odróżnić żywe od nieożywionego, posługując się uderzającymi przykładami mikroskopowymi (uśpione nasiona, drożdże w porównaniu z kropelkami tłuszczu mlecznego oraz drżące kryształy naśladujące życie), podkreślając potrzebę jasnych kryteriów. Wyjaśnia „wyjaśnienie” jako redukcję do prostszych elementów, pyta, czy życie można tra