„(CHCl=CH)3As (Lewizyt); oder, Der einzig gerechte Krieg” Johannesa Roberta Bechera to powieść napisana na początku XX wieku. Jest to ostre, politycznie zaangażowane dzieło antywojenne, które potępia niemiecki militaryzm i burżuazyjną hipokryzję po I wojnie światowej, a wojna chemiczna stanowi w nim centralny symbol współczesnego barbarzyństwa. Historia śledzi losy Petera Friedjunga, młodego weterana, którego rozczarowanie narasta, gdy konfrontuje się z reakcyjnymi elitami i wzrostem znaczenia rad robotniczych podczas przewrotów w latach 1918–1919. Spodziewać się należy agitacyjnej prozy połączonej z surowymi, reportażowymi scenami ukazującymi skutki wojny i kryzys społeczny.

Początek powieści to manifestopodobna przedmowa, która odrzuca zadowolonych z siebie czytelników i deklaruje wierność nadchodzącej rewolucji społecznej. Następnie akcja przenosi się do listopada 1918 roku: wynędzniałe wojska wycofują się przez Ren, na krótko podniesione na duchu przez „Deutschland über alles”, podczas gdy Peter wraca do ojczyzny targanej przez rady robotnicze i żołnierskie, pogrążony we własnym zamęcie i gniewie. Salonowe „Trio” prominentów ujawnia plany elit dotyczące zachowania władzy – taktyki prawne, tajną przemoc i pobożną retorykę – osadzone groteskowo na tle Beethovena i cichych pieśni patriotycznych, pogłębiając obrzydzenie Petera. W domu matka nalega, by podążał własną drogą; retrospekcja dotycząca roli jego ojca w sprawie o karę śmierci ujawnia długotrwałe rozłamy moralne. Wspomnienia wojenne powracają – ataki gazowe, humanitarne spotkanie z amerykańskim jeńcem nagle zastrzelonym przez niemieckiego podoficera – a pobyt w szpitalu ukazuje narkotyki, nieudolną opiekę i spustoszenia dokonane przez ofiary gazu, z których Peter podnosi się, wspominając swoje twarde górskie dzieciństwo. Spotkanie z byłymi kolegami z klasy, teraz chełpliwymi i mściwymi, ostatecznie zrywa jego wiarę w patriotyczne frazesy; wyrusza do Berlina, podczas gdy ojciec żąda „czystości”, a matka ufa jego drodze. Następny rozdział rozpoczyna się eksplozją w kopalni węgla „Königin Luise”, wywołując ogólnomiejską panikę, syreny i pośpiech na miejsce zdarzenia, sygnalizując, że katastrofa i napięcia klasowe będą napędzać fabułę. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)