„Kaspar Krumbholtz” Hermana Andersa Krügera to powieść napisana na początku XX wieku. Przedstawia historię dorastania młodego morawskiego nauczyciela Kaspara, który testuje swoje powołanie i wiarę w realiach życia szkolnego w szwabskim uzdrowisku, na tle dynamicznego, często komicznego portretu kolegów i wielonarodowych uczniów. Równoległy wątek śledzi jego przyjaciela Hansa Sebalta, który zagłębia się w uroki wielkiego miasta. Razem te wątki tworzą Bildungsroman o sumieniu, ambicjach i pociągu do współczesnego świata.

Otwarcie książki wprowadza do szkoły dla chłopców Tramberger poprzez ożywione spotkanie przy herbacie dla nauczycieli, a następnie dyskretne przybycie nowego pracownika, Kaspara Krumbholtza, który spokojnie obejmuje dyżur w internacie i o świcie podziwia wioskę, rozmyślając o swoich morawskich korzeniach i dręczących go wątpliwościach religijnych. Spotyka rzeczowego, lecz życzliwego dyrektora Nitschkego oraz ciepłego, przesiąkniętego tradycją Mitdirektora Lohmanna, uzys