Książka „Quer durch Uganda” Rudolfa Kmunke to relacja z podróży i naukowej ekspedycji, napisana na początku XX wieku. Opisuje lądową podróż badawczą przez Ugandę, obejmującą wejście na górę Elgon i badania słabo zmapowanych regionów, łącząc geografię, historię naturalną i etnografię z logistyką i zagrożeniami związanymi z podróżowaniem w epoce kolonialnej.

Początek książki przedstawia cel autora, jakim było zbadanie w dużej mierze niezmapowanych części Ugandy, jego wdzięczność dla wspierających go osób oraz metodyczny opis przygotowań: wybór tras, przestudiowanie wcześniejszej literatury, gromadzenie namiotów, broni, aparatów fotograficznych i instrumentów naukowych, a także rekrutacja kluczowych towarzyszy, takich jak lekarz Robert Stigler. Narracja śledzi następnie podróż z Wiednia przez Triest i Kanał Sueski do Mombasy i Nairobi, gdzie spotkanie z brytyjskim gubernatorem skłania do zmiany planu i podejścia do Ugandy od strony Jeziora Wiktorii. Po podróży koleją do Kisumu i zagubieniu skrzyni z instrumentami medycznymi, grupa przeprawia się przez jezioro do Entebbe, spotyka się z gubernatorem Jacksonem, otrzymuje wsparcie i pozwolenia, a także odbywa krótką wycieczkę do Kampali – przejeżdżając przez strefy śpiączki afrykańskiej, odwiedzając nowoczesny szpital misyjny, a później składając wizytę młodemu królowi, Daudiemu Chwie. Następnie, przenosząc się do Jinja, zakładają swój pierwszy obóz, zabezpieczają towary handlowe, odwiedzają wodospady Ripon i szczegółowo opisują rygorystyczne środki ostrożności zdrowotnej przeciwko malarii, dyzenterii i gorączce powrotnej. Wynajęcie tragarzy okazuje się trudne i nierówne, ale karawana w końcu wyrusza na północny wschód przez plantacje i bagna, przeprawia się przez Mpologomę dłubankami i maszeruje przy świetle księżyca. Pierwszy majestatyczny widok góry Elgon sygnalizuje przejście w teren wyżynny, a sekcja kończy się ich przybyciem do Mbale i przygotowaniami do zbliżającego się wejścia na szczyt. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)