„Halma” Benito Péreza Galdósa to powieść napisana na początku XX wieku. Historia skupia się wokół doñi Cataliny de Artal, członkini hiszpańskiej arystokracji, która doświadcza znacznych trudności po ślubie z niemieckim dyplomatą, hrabią Halma-Lautenberg. Narracja zgłębia tematy obowiązku rodzinnego, miłości, cierpienia oraz konfliktu między osobistymi aspiracjami a oczekiwaniami społecznymi. Początek „Halmy” przedstawia złożone tło rodzinne i małżeńskie Cataliny, szczegółowo opisując jej szlacheckie pochodzenie oraz próby, jakim stawia czoła, wychodząc za mąż wbrew woli rodziny. Po ślubie z hrabią wiodą burzliwe życie naznaczone ubóstwem i chorobą, co prowadzi do emocjonalnych i fizycznych zmagań po śmierci męża. Narracja przygotowuje grunt pod jej skomplikowane relacje z rodziną, zwłaszcza z braćmi, i sugeruje jej pragnienie poświęcenia się życiu duchowemu i altruizmowi, mimo że presja społeczna ciąży na jej wyborach.