Dramaty (2 z 2): Lukrecja Borgia; Maria Tudor; La Esmeralda; Ruy Blas" autorstwa Hugo to zbiór dzieł dramatycznych napisanych pod koniec XIX wieku. Kolekcja zawiera sztuki, które eksplorują złożone postacie historyczne, w szczególności skupiając się na Lukrecji Borgii – kobiecie uwikłanej w tematy władzy, moralności i konfliktów rodzinnych. Zagłębia się ona w ironiczną konfrontację jej reputacji jako niesławnej postaci z jej pragnieniem miłości i akceptacji. Otwarcie "Lukrecji Borgii" nadaje ton pełen intrygi, wprowadzając tytułową postać do mrocznej Wenecji podczas karnawału. Scena rozgrywa się na tarasie Palazzo Barbarigo, gdzie zamaskowani szlachcice rozmawiają o niesławnych czynach rodziny Borgiów, ujawniając połączenie plotek i dramatu historycznego. Lukrecja jest przedstawiona jako postać nawiedzana przez przeszłość, dążąca do odkupienia pośród mrocznego dziedzictwa swojej rodziny. Dialog sugeruje jej relacje z różnymi postaciami, w tym z Genaro, szlachcicem z ukrytą przeszłością, którego związek z Lukrecją zapowiada porywający konflikt osobisty, gdy ta zmaga się ze społecznym postrzeganiem i własnymi pragnieniami.