"Que nada se sabe" Francisca Sáncheza to traktat filozoficzny napisany pod koniec XVI wieku. Dzieło to przedstawia sceptyczne dociekanie natury i granic ludzkiego poznania, sprzeciwiając się ugruntowanym doktrynom filozoficznym, zwłaszcza Arystotelesa. Autor podejmuje osobistą eksplorację wiedzy i pewności, podkreślając nieadekwatność istniejących definicji i metodologii w filozofii. Na początku tekstu Sánchez omawia swoje motywacje do pisania, zastanawiając się nad daremnością poszukiwania absolutnej wiedzy pośród sprzecznych opinii różnych filozofów. Wyraża głęboki sceptycyzm co do zdolności prawdziwego zdefiniowania lub poznania istoty rzeczy, sugerując, że wiele debat filozoficznych to jedynie werbalne konstrukcje, które raczej zaciemniają, niż wyjaśniają zrozumienie. Proponuje również, że prawdziwa wiedza leży nie w sylogizmach i pedantycznej logice jego poprzedników, lecz w bezpośredniej kontemplacji natury i empirycznych doświadczeniach zdobywanych przez całe życie, torując tym samym drogę radykalnej krytyce roszczeń metafizycznych i wezwaniu do bardziej ugruntowanego podejścia do nauki. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie.)