„Salambo” Gustave'a Flauberta to powieść historyczna opublikowana w 1862 roku. Akcja rozgrywa się w Kartaginie w III wieku p.n.e. podczas wojny najemniczej, która nastąpiła po klęsce Kartaginy w starciu z Rzymem. Historia śledzi losy Salambo, kapłanki i fikcyjnej córki generała Hamilkara Barki. Kiedy nieopłacani najemnicy buntują się przeciwko miastu, ich przywódca Matho staje się obsesyjnie zakochany w Salambo i kradnie święty welon Kartaginy – zaimf – który, jak wierzono, chronił miasto. Flaubert skrupulatnie rekonstruuje kulturę kartagińską poprzez szczegółowe opisy bitew, zwyczajów i życia codziennego, łącząc postacie historyczne z fikcją romantyczną.