„Salambó” Gustave’a Flauberta to powieść historyczna wydana w 1862 roku. Jej akcja rozgrywa się w III wieku p.n.e. w Kartaginie, podczas wojny najemniczej, która wybuchła po klęsce Kartaginy z Rzymem. Historia śledzi losy Salambo, kapłanki i fikcyjnej córki generała Hamilkara Barki. Kiedy nieopłaceni najemnicy buntują się przeciwko miastu, ich przywódca Matho popada w obsesję na punkcie Salambo i kradnie święty welon Kartaginy — zaimph — który, jak wierzono, chroni miasto. Flaubert drobiazgowo odtwarza kulturę Kartaginy poprzez szczegółowe opisy bitew, zwyczajów i życia codziennego, łącząc postacie historyczne z fikcją romantyczną.