„Cuentos valencianos” Vicente Blasco Ibáñeza to zbiór opowiadań napisanych pod koniec XIX wieku. Książka prawdopodobnie eksploruje życie i dynamikę społeczną w Walencji, koncentrując się na różnych postaciach i ich interakcjach w kontekście kulturowym regionu. Opowieści wydają się oddawać elementy lokalnej tradycji, humoru, a być może także krytykę ówczesnego społeczeństwa. Otwierające zbiór opowiadanie przedstawia postać „Dimòniego”, znanego dulzainero z regionu Walencji, który jest celebrowany przez mieszkańców, zwłaszcza podczas świątecznych okazji. Pomimo swojego talentu muzycznego, „Dimòni” jest przedstawiony jako chroniczny pijak, którego wybryki bawią i gorszą otoczenie. W miarę rozwoju narracji, zostaje zasygnalizowany jego związek z „La Borrachą”, również alkoholiczką, co ostatecznie prowadzi do jej tragicznej śmierci, która głęboko go dotyka. To nadaje ton mieszance humoru i tragedii, charakterystycznej dla nadchodzących opowieści. Osobiste i wspólnotowe aspekty życia w Walen