„Historia wojny peloponeskiej (1 z 2)” Tukidydesa to relacja historyczna spisana pod koniec V wieku p.n.e. Dzieło to przedstawia wyniszczający konflikt między Atenami a Spartą, który przeobraził starożytny świat grecki. Napisane przez ateńskiego generała, który był świadkiem tych wydarzeń, zapoczątkowało ono rygorystyczną metodologię historyczną poprzez ścisłą chronologię i zeznania naocznych świadków. Narracja pozostaje niedokończona, urywając się w połowie zdania w 411 roku p.n.e. Uczeni dyskutują, czy stanowi ono obiektywną historię, czy też sztukę literacką ukształtowaną przez ludzki dramat i strategiczną przenikliwość.