"Raj utracony" Johna Miltona to poemat epicki opublikowany w 1667 roku. Opowiada on biblijną historię upadku ludzkości: bunt Szatana przeciwko Bogu, jego mściwe skuszenie Adama i Ewy w Ogrodzie Eden oraz ich wypędzenie z Raju. Milton zgłębia głębokie tematy wolnej woli, posłuszeństwa i odkupienia, starając się "usprawiedliwić drogi Boga przed ludźmi". Poemat przedstawia jednego z najbardziej złożonych złoczyńców w literaturze w postaci Szatana, którego tragiczny majestat wzbudza stulecia debat, a kończy się nadzieją na zbawienie. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)