„Novelas de la Costa Azul” Vicente Blasco Ibáñeza to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Dzieło przedstawia żywe narracje, których akcja toczy się głównie wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego, a konkretnie w malowniczym regionie znanym jako Lazurowe Wybrzeże. Dzięki mistrzowskiej narracji i ludzkiemu ciepłu autor zgłębia tematy starości i nostalgii, a postacie prawdopodobnie ucieleśniają złożoność życia i wspomnień w ich jesieni życia. Otwierający tom opowiadania „Novelas de la Costa Azul” wprowadza postać wiekowej księżnej Pontecorvo, która wspina się krętymi uliczkami Roquebrune, aby podziwiać zachód słońca. Mimo swej słabości i brzemienia wieku, pozostaje pełna ducha, rozkoszując się pięknem otoczenia i wspomnieniami, które ono wywołuje. Gdy dociera do ustronnego ogrodu, nieoczekiwanie spotyka Johna Baldwina, bogatego Amerykanina, co zapoczątkowuje refleksyjną rozmowę o przyjemnościach i melancholii starości. Ich dialog dotyka utraconych ambicji, osobistych poświęceń i sł