"La verbena de la Paloma; o, El boticario y las chulapas y celos mal reprimidos" autorstwa Ricarda de la Vegi i Tomása Bretóna to zarzuela skomponowana w 1894 roku. Akcja tego jednoaktowego dzieła, rozgrywająca się podczas sierpniowych obchodów festiwalowych w Madrycie, opowiada historię młodego zecera, który dostrzega swoją dziewczynę jadącą powozem ze starszym adoratorem. Na festynowym spotkaniu zazdrość grozi wybuchem. Zrodzona z prawdziwego wyznania, ta krótka operetka stała się kwintesencją gatunku „género chico” – przystępnego teatru dla zwykłych mieszkańców Madrytu, przedstawiającego niezapomniane postacie z dziewiętnastowiecznej Hiszpanii.