„La verbena de la Paloma; o, El boticario y las chulapas y celos mal reprimidos” autorstwa Ricarda de la Vegi i Tomása Bretóna to zarzuela skomponowana w 1894 roku. Akcja tej jednoaktowej sztuki, osadzona w realiach sierpniowych uroczystości festiwalowych Madrytu, opowiada historię młodego zecera, który dostrzega swoją dziewczynę jadącą powozem ze starszym adoratorem. Zazdrość grozi wybuchem podczas festiwalowego spotkania. Zrodzona z prawdziwej spowiedzi, ta krótka operetka stała się kwintesencją „género chico” – przystępnego teatru dla zwykłych mieszkańców Madrytu, przedstawiającego niezapomniane postacie z życia XIX-wiecznej Hiszpanii.