„Apologia Sokratesa” Platona przedstawia historyczny proces Sokratesa w Atenach w 399 r. p.n.e. Oskarżony o demoralizowanie młodzieży, odrzucanie tradycyjnych bogów i wprowadzanie nowych bóstw, Sokrates staje przed sądem, aby bronić się przed ateńskimi sędziami i obywatelami. W swym przenikliwym przemówieniu punkt po punkcie odpiera zarzuty oskarżycieli. Z żelazną logiką i charakterystyczną dla siebie ironią dąży do udowodnienia swojej niewinności, argumentując, że jego sposób życia, polegający na badaniu przekonań innych, jest w istocie przysługą dla miasta. Sokrates, nie szukając litości, podejmuje się obrony prawdy, wyjaśniając genezę oszczerstw i ukazując bezpodstawność stawianych mu zarzutów. Książka zanurza nas w kluczowy moment, w którym zasady sprawiedliwości i filozofii zostają poddane próbie.